DPP-sectorupdate mei 2026: batterijen, textiel en GS1 Sunrise

Een cruciale maand: waarom mei 2026 belangrijk is voor het DPP

Zelden vallen regelgevende kantelpunten zo dicht op elkaar als in mei 2026. Binnen slechts enkele weken publiceerde de Europese Commissie het ontwerp voor de uitvoeringsverordening voor het DPP-register, startte ze een pilot voor batterijpaspoorten, verduidelijkte ze de uitzonderingen op het vernietigingsverbod voor onverkocht textiel — en tegelijkertijd debatteert de GS1-algemene vergadering in Warschau over de definitieve routekaart voor de overgang naar 2D-barcodes. Wie de signalen juist interpreteert, ziet één ding helder worden: de klok tikt sneller dan veel complianceteams hadden ingepland.

De juridische basis voor dit alles blijft de ESPR-verordening (EU) 2024/1781, die sinds juli 2024 van kracht is. Zij legt het kader vast voor het Digitaal Productpaspoort (DPP) en laat de productspecifieke eisen over aan navolgende uitvoeringshandelingen — en die handelingen krijgen nu vorm.

Het DPP-register: wat het Commissieontwerp van 29 april vereist

Op 29 april 2026 publiceerde de Europese Commissie het ontwerp voor de uitvoeringsverordening voor het DPP-register. Het document maakt concreet wat de ESPR al op regelgevingsniveau vastlegt: het centrale register slaat uitsluitend unieke identificatoren (UID's), de bijbehorende resolver-endpoints en goederencodes op — geen productgegevens zelf.

Wat het register niet is

Een veelvoorkomend misverstand: het register is geen opslagsysteem voor duurzaamheidsinformatie. Wanneer u een QR-code op een product drukt, verwijst de resolver naar een externe gegevensbron — dat kan een bedrijfsserver, een brancheplatform of een gecertificeerde clouddienst zijn. Het register zorgt er enkel voor dat de identificator wereldwijd vindbaar (resolvable) blijft.

De ESPR-verordening noemt de volgende identificatoren uitdrukkelijk als toegestaan:

• GS1 GTIN's (Global Trade Item Numbers)
• codes conform ISO/IEC 15459

Voor bedrijven die al met GTIN's werken, is dit goed nieuws: uw bestaande infrastructuur voor artikelstamgegevens kan als basis dienen, mits aangevuld met een conforme resolver — bijvoorbeeld via GS1 Digital Link.

Bewaarplicht: 10 jaar na het in de handel brengen

De ESPR vereist dat registervermeldingen ten minste 10 jaar beschikbaar blijven nadat een product voor het laatst in de handel is gebracht. Dat heeft praktische gevolgen: wie vandaag een DPP uitgeeft, moet zijn resolver-infrastructuur voor de lange termijn veiligstellen — inclusief domeinbehoud, certificaatvernieuwing en gegevensmigratie bij systeemwijzigingen. Kortlopende SaaS-contracten zonder portabiliteitsclausules vormen daarom een regelgevend risico.

Batterijen: pilotproject en verplichte etikettering vanaf augustus 2026

Battery Logic: de eerste praktijktest voor het batterijpaspoort

Op 15 mei 2026 startte de Europese Commissie het pilotproject Battery Logic voor stationaire lithium-ijzerfosfaat-batterijsystemen (LFP), die overwegend uit China worden betrokken. Het doel is om uiterlijk september 2026 geverifieerde gegevens over de productkoolstofvoetafdruk (PCF) conform ISO 14067 in een DPP-compatibel formaat beschikbaar te stellen.

Deze pilot is geen vrijblijvend experiment: ze dient als stresstest voor de gegevenspijplijn tussen leveranciers, fabrikanten en het toekomstige batterijpaspoortsysteem. Rapporten uit mei 2026 laten al zien dat batterijfabrikanten aanzienlijke moeite hebben om geverifieerde PCF-gegevens van toeleveranciers te verkrijgen — een structureel probleem dat moet worden opgelost vóór de verplichte invoering in 2027.

Verplichte QR-codes vanaf 18 augustus 2026

Los van het batterijpaspoort treedt op 18 augustus 2026 een nieuwe etiketteringsverplichting in werking: alle in de EU verkochte batterijen moeten zichtbare QR-codes dragen die toegang bieden tot informatie over capaciteit, chemie en gevaarlijke stoffen. Deze eis is een voorloper van het volledige batterijpaspoort, dat in 2027 verplicht wordt.

Voor fabrikanten betekent dit een implementatie in twee fasen: eerst statische of dynamische QR-codes met basisgegevens; later volledige DPP-integratie inclusief resolver-connectiviteit. Als u al dynamische QR-codes gebruikt, kunt u de gegevensinhoud later bijwerken zonder de codes opnieuw af te drukken — een praktisch voordeel ten opzichte van statische oplossingen.

GS1 Sunrise 2027: het "laatste comfortabele jaar" loopt ten einde

Wat de algemene vergadering in Warschau beslist

De GS1-algemene vergadering 2026, die op 18 mei in Warschau van start ging, staat volledig in het teken van de overgang naar 2D-barcodes. De kernresolutie: vanaf 2027 moeten kassasystemen in de detailhandel 2D-codes zoals de GS1 Digital Link QR-code kunnen lezen — naast de traditionele EAN/UPC-barcode.

GS1 verwijst intern naar 2026 als het laatste comfortabele jaar voor merken die nog niet met de overgang zijn begonnen. In de praktijk betekent dit:

• Verpakkingsontwerpen moeten worden bijgewerkt om GS1 Digital Link-conforme QR-codes te integreren.
• Kassasystemen en voorraadbeheersoftware hebben updates nodig om 2D-scannen te ondersteunen.
• Resolver-endpoints moeten worden geregistreerd en getest.

Dubbele compliance: detailhandel en DPP

Het strategische voordeel van GS1 Digital Link ligt in de dubbele functie: één enkele QR-code kan zowel voor het scannen bij de kassa (GTIN-resolutie) als voor DPP-toegang worden gebruikt. De Digital Link-URL-structuur codeert het GTIN, het batchnummer, het serienummer en aanvullende attributen in een gestandaardiseerd formaat:

https://id.gs1.org/01/04012345678901/21/ABC123

Hierbij staat /01/ voor de GTIN-applicatie-identificator en /21/ voor het serienummer. Een compatibele resolver leidt de scan afhankelijk van de context naar de juiste gegevensbron — kassaterminal, consumenten-app of regelgevingstool. Voor bedrijven die een bulkimport van productidentificatoren plannen, wordt vroege standaardisatie op GS1 Digital Link-structuren daarom sterk aanbevolen.

Textiel en het vernietigingsverbod: gedelegeerde verordening verduidelijkt uitzonderingen

Op 12 mei 2026 werd Gedelegeerde Verordening (EU) 2026/296 gepubliceerd, waarin de uitzonderingen worden vastgelegd op het vernietigingsverbod voor onverkocht textiel en schoeisel dat op 19 juli 2026 in werking treedt. Toegestane gronden voor uitzondering zijn onder meer gezondheids-, veiligheids- en ethische eisen — bijvoorbeeld besmette of nagemaakte goederen.

Vanuit DPP-perspectief is het vernietigingsverbod relevant omdat het de retour- en herverwerkingsstromen zal vergroten. Producten die niet vernietigd mogen worden, moeten traceerbaar blijven — een toepassing waarvoor het DPP als digitale ruggengraat kan dienen: herkomst, materiaalsamenstelling en staat kunnen allemaal via het paspoort worden gedocumenteerd en benut voor wederverkoop of recycling.

Normen: EN 18216:2026 als technische basis

Parallel aan de regelgevende ontwikkelingen rondde CEN/CENELEC JTC 24 op 11 mei 2026 het ontwerp van de norm EN 18216:2026 af. Deze definieert protocollen voor veilige, machineleesbare gegevensuitwisseling tussen DPP-systemen en legt daarmee de interoperabiliteitsbasis waarop nationale en sectorspecifieke implementaties moeten voortbouwen.

Zonder deze norm zou een gefragmenteerde markt met onverenigbare paspoortformaten het waarschijnlijke resultaat zijn — een scenario dat de Commissie via vroege standaardisatiemandaten tracht te voorkomen. Bedrijven die DPP-systemen evalueren, zouden conformiteit met EN 18216 als selectiecriterium moeten meenemen bij de beoordeling van technologiepartners.

Tijdlijn in één oogopslag: wat geldt wanneer

Conclusie: convergentie is geen toeval

De gelijktijdige ontwikkelingen van mei 2026 zijn geen regelgevend toeval — ze zijn het resultaat van een gecoördineerde strategie. De Commissie zet registerspecificaties, pilotprojecten en standaardisatiemandaten parallel in om tegen 2027 een functionele DPP-infrastructuur gereed te hebben. Voor bedrijven betekent dit: wie nog steeds een afwachtende houding aanneemt, riskeert tijdens de implementatiefase onder zware tijdsdruk te komen — vooral als het gaat om gegevensverzameling in de toeleveringsketen, die zich als het meest kritieke knelpunt aftekent.