5 min czytania Industry News digital-product-passport espr cen-cenelec dpp-registry iso-iec-jtc5 gs1-digital-link industry-news

Cyfrowy Paszport Produktu 2026: standardy, rejestr i nowe obowiązki sektorowe

Normy CEN/CENELEC, projekt unijnego rejestru, ISO/IEC JTC 5 oraz DPP dla stali — wszystko, co producenci muszą wiedzieć o Cyfrowym Paszporcie Produktu już teraz.

autor: QR3 Redaktion

Cyfrowy Paszport Produktu 2026: standardy, rejestr i nowe obowiązki sektorowe

Maj 2026: punkt zwrotny dla Cyfrowego Paszportu Produktu

Rzadko zdarza się, by wydarzenia regulacyjne i normalizacyjne zbiegały się tak szybko, jak miało to miejsce wczesnym latem 2026 roku. W ciągu zaledwie kilku tygodni CEN i CENELEC opublikowały pierwsze zharmonizowane normy europejskie dla Cyfrowego Paszportu Produktu (DPP), Komisja Europejska udostępniła projekt centralnego rejestru DPP, Wspólne Centrum Badawcze (JRC) opublikowało wymagania dotyczące danych dla wyrobów stalowych, a w Brukseli ruszyła międzynarodowa konferencja DPP4EU. Dla producentów, importerów i integratorów systemów przekaz jest jasny: faza wdrożeniowa już się rozpoczęła — nie kiedyś w przyszłości, lecz właśnie teraz.

Podstawą prawną wszystkich tych działań jest rozporządzenie ESPR (UE) 2024/1781, które ustanawia wymogi ekoprojektu oraz zrównoważony charakter produktów jako wiążące obowiązki. Sektorowe akty delegowane i wykonawcze precyzują te obowiązki grupa produktów po grupie produktów — i to właśnie te konkretne przepisy nabierają teraz tempa.

Pierwsze zharmonizowane normy: czego wymagają EN 18219 do EN 18223

Pakiet norm CEN/CENELEC JTC 24

Pod koniec maja 2026 roku CEN i CENELEC opublikowały pierwszy zestaw zharmonizowanych norm europejskich definiujących infrastrukturę techniczną DPP. Do kluczowych norm należą:

  • EN 18219:2026 — unikalne identyfikatory: składnia, zasady rejestracji oraz minimalne wymagania dotyczące unikalności w całym cyklu życia produktu.
  • EN 18220:2026 — nośniki danych: które nośniki fizyczne lub cyfrowe (kod QR, RFID, DataMatrix) są dozwolone i w jaki sposób muszą być zakodowane.
  • EN 18222:2026 — interfejsy API oraz protokoły wymiany danych między systemami paszportów a centralnym rejestrem.

Ponadto normy EN 18216, EN 18217, EN 18218, EN 18221 oraz EN 18223 zostały oficjalnie opublikowane za pośrednictwem krajowych jednostek normalizacyjnych, w tym belgijskiej NBN. Łącznie pakiet ten obejmuje cały łańcuch techniczny: od unikalnego identyfikatora przez fizyczny nośnik danych aż po interfejs odczytywalny maszynowo.

Praktyczne konsekwencje dla nośników danych

Norma EN 18220 ma znaczenie dla każdego, kto już dziś stosuje na produktach kody QR lub tagi RFID. Określa ona, jak musi być zbudowany nośnik danych, aby kwalifikował się jako nośnik zgodny z DPP. Jeśli opierasz się na GS1 Digital Link — kodując numery GTIN jako adresy URI — masz dobrą pozycję wyjściową pod względem strukturalnym, ale i tak będziesz musiał zweryfikować, czy Twoja konkretna składnia kodowania jest zgodna z EN 18220.

Oto przykład zgodnego adresu URI GS1 Digital Link, który może posłużyć jako podstawa kodu QR dla DPP:

https://id.gs1.org/01/04012345678901/21/ABC123

Tutaj /01/ koduje identyfikator zastosowania GTIN, a /21/ koduje numer seryjny. Usługi resolwera następnie przekierowują punkt skanowania do właściwego paszportu produktu.

Firma TEKLYNX już zareagowała: jej zaktualizowane oprogramowanie CODESOFT obsługuje schematy kodowania GS1 „++” (EPC++ oraz ISO BD), które pozwalają zapisywać adresy URL bezpośrednio w pamięci tagu RAIN RFID — to wyraźny sygnał, że dostawcy oprogramowania traktują nowe normy jako wiążącą specyfikację.

Unijny rejestr DPP: co tak naprawdę proponuje projekt Komisji

Trzy elementy danych — i nic więcej

29 kwietnia 2026 roku Komisja Europejska opublikowała projekt rozporządzenia wykonawczego dla centralnego rejestru DPP. W branży powszechne jest błędne przekonanie, że rejestr przechowuje sam paszport produktu. Tak nie jest.

Zgodnie z projektem każdy wpis w rejestrze zawiera wyłącznie trzy elementy danych:

  1. Unikalny identyfikator (UID) produktu
  2. Punkt końcowy resolwera, za pośrednictwem którego można pobrać właściwy paszport produktu
  3. Powiązany kod towaru (np. GTIN lub równoważny identyfikator)

Właściwe dane paszportu — skład materiałowy, wskaźnik naprawialności, ślad węglowy — pozostają zdecentralizowane u producenta lub u wyznaczonego powiernika danych. Rejestr jest zatem katalogiem, a nie magazynem danych. Ma to dalekosiężne konsekwencje: długoterminowa dostępność danych, awarie serwerów oraz migracja danych podczas transferów spółek pozostają obowiązkiem producenta.

Konsultacje CIRPASS-2: zalecenia techniczne

Finansowane przez UE konsorcjum CIRPASS-2 przedłożyło swoją odpowiedź na projekt. Kluczowe zalecenia dotyczą interoperacyjności między krajowymi infrastrukturami resolwerów, minimalnych wymagań dotyczących dostępności (uptime) zdecentralizowanych punktów końcowych paszportów oraz jasnych zasad na wypadek niewypłacalności przedsiębiorstwa. Komisja zakończyła już okres konsultacji; ostatecznego tekstu można się spodziewać jesienią 2026 roku.

Rozwój sektorowy: stal, baterie i mikroplastik

Stal: JRC publikuje wymagania dotyczące danych

Wspólne Centrum Badawcze Komisji udostępniło projekt DPP dla półproduktów z żelaza i stali. Projekt definiuje konkretne wymagania dotyczące danych, poziomy szczegółowości oraz reguły obliczeniowe — w tym te dotyczące śladu węglowego produktu (PCF), udziału materiałów z recyklingu oraz składu stopów.

Na szczególną uwagę zasługuje to, że projekt JRC rozróżnia dane, które należy prowadzić na poziomie produktu (według numeru seryjnego), oraz dane, które należy prowadzić na poziomie partii (według numeru partii). Dla producentów stali o dużych wolumenach produkcji oznacza to, że system DPP zdolny do importu masowego jest praktycznie niezbędny — ręczne wprowadzanie danych po prostu nie wchodzi w grę, gdy mowa o tysiącach kręgów lub blach tygodniowo.

Baterie: Komisja organizuje praktyczne webinarium

Rozporządzenie w sprawie baterii (UE) 2023/1542 to pierwszy wiążący akt sektorowy z własnymi obowiązkami w zakresie DPP. W maju 2026 roku Komisja (DG GROW) zorganizowała webinarium wdrożeniowe dla branży bateryjnej, poświęcone konkretnym wymaganiom dotyczącym danych, terminom oraz środkom wsparcia dla MŚP. Przekaz był jednoznaczny: okres przejściowy dla baterii przemysłowych już biegnie, a infrastrukturę techniczną trzeba budować równolegle z trwającymi pracami normalizacyjnymi.

REACH i mikroplastik: minął pierwszy termin sprawozdawczy

Mniej eksponowane, lecz operacyjnie istotne: ECHA opublikowała wytyczne dotyczące obowiązków sprawozdawczych REACH w odniesieniu do syntetycznych mikrocząstek polimerowych. Pierwszy termin sprawozdawczy dla producentów i przemysłowych dalszych użytkowników granulatu, płatków i proszków polimerowych wszedł w życie w maju 2026 roku. Choć formalnie nie jest to zagadnienie DPP, wskazuje ono w tym samym kierunku: regulacyjne obowiązki sprawozdawcze dotyczące składu materiałowego stają się wiążące w różnych grupach produktów — a DPP będzie w średnim okresie nośnikiem, za pośrednictwem którego te dane będą przepływać.

ISO/IEC JTC 5: międzynarodowa normalizacja nabiera kształtu

Równolegle do europejskich prac normalizacyjnych ISO i IEC powołały Wspólny Komitet Techniczny 5 (ISO/IEC JTC 5), poświęcony wyłącznie międzynarodowej normalizacji DPP. Sekretariat sprawuje Deutsches Institut für Normung (DIN) — to sygnał, że lata pracy u podstaw wykonanej przez niemieckie środowiska przemysłowe zaczynają się teraz opłacać na poziomie międzynarodowym.

Powołanie JTC 5 ma znaczenie strategiczne: zapobiega ono temu, by Europa i inne wielkie potęgi handlowe (USA, Japonia, Korea Południowa) rozwijały równoległe, niekompatybilne normy DPP. Dla producentów działających globalnie jedna międzynarodowa norma jest niezbędna — chiński dostawca, od którego oczekuje się przekazywania danych do europejskiego systemu DPP, potrzebuje tych samych protokołów, co bawarski dostawca poziomu Tier 1.

Co producenci powinni zrobić już teraz

Wydarzenia ostatnich tygodni można sprowadzić do trzech obszarów działania:

1. Przeprowadź analizę luk względem norm EN 18219 oraz EN 18220 zostały opublikowane. Jeśli już stosujesz kody QR lub tagi RFID, powinieneś sprawdzić, czy Twoje struktury identyfikatorów oraz kodowania nośników danych są zgodne z normami. Dotyczy to w szczególności składni unikalnego identyfikatora oraz logiki resolwera.

2. Opracuj koncepcję zarządzania danymi (data governance) Rejestr nie przechowuje danych paszportu. Producenci muszą albo zapewnić własną, trwale dostępną infrastrukturę dla właściwych danych DPP, albo zaangażować certyfikowanego powiernika danych. Dostępność, migrację danych oraz scenariusze niewypłacalności należy uregulować umownie.

3. Miej na radarze terminy sektorowe Baterie mają już wiążące terminy. Stal, tekstylia i elektronika pójdą w ich ślady. Projekty JRC to dokumenty konsultacji publicznych — jeśli chcesz wpłynąć na ostateczny kształt wymagań dotyczących danych, musisz zgłosić swoje uwagi już teraz.

Konferencja DPP4EU w Brukseli pokazała jedno z całą wyrazistością: Cyfrowy Paszport Produktu nie jest już projektem przyszłości. Normy istnieją, architektura rejestru została nakreślona, a pierwsze sektory stają w obliczu wiążących obowiązków wdrożeniowych. Pytanie nie brzmi już, czy firmy będą musiały dostosować swoje systemy, lecz jak szybko.

Źródła

Powiązane artykuły

← Wszystkie artykuły Generuj za darmo