CEN en CENELEC publiceren eerste EU-normen voor het Digitale Productpaspoort

Het startschot voor geharmoniseerde DPP-technologie

Op 27 mei 2026 hebben CEN en CENELEC de eerste geharmoniseerde Europese normen voor het Digitale Productpaspoort (DPP) gepubliceerd: de normenreeks EN 18216:2026 tot en met EN 18223:2026. Dit is geen routinegebeurtenis. Tot nu toe waren er weliswaar politieke randvoorwaarden — met name de verordening inzake ecologisch ontwerp ESPR en de Batterijverordening (EU) 2023/1542 — maar geen bindende technische specificatie voor de concrete opbouw, adressering en ontsluiting van een DPP. Die leemte vullen de nieuwe normen.

Op 25 juni 2026 hielden CEN en CENELEC een openbaar webinar om de normen toe te lichten en vragen uit de industrie te beantwoorden. De belangstelling was groot — een teken van de druk waaronder fabrikanten, importeurs en softwareleveranciers staan.

Wat de normen EN 18216–18223 regelen

Eenduidige identificatoren en gegevensdragers

De kern van de normenreeks ligt op drie gebieden: eenduidige productidentificatoren, gegevensdragers (zoals QR-codes, RFID, DataMatrix en vergelijkbare technologieën) en API's voor machinale gegevenstoegang. De normen zijn daarbij bewust productagnostisch opgesteld. Ze gelden niet alleen voor batterijen, maar leggen de technische basis voor alle toekomstige DPP-verplichtingen onder de ESPR — van textiel en elektronica tot bouwmaterialen.

Concreet schrijft de normenreeks voor hoe een product gedurende zijn volledige levenscyclus eenduidig moet worden geïdentificeerd. Daarbij wordt teruggegrepen op gevestigde standaarden: de GS1 Digital Link is bedoeld als voorkeursformaat voor de koppeling van het fysieke product aan de digitale dataset. Dat betekent dat een op het product aangebrachte QR-code geen statische URL hoeft te zijn, maar een gestructureerd, machineleesbaar adres kan vormen waarlangs resolverdiensten verschillende datapunten beschikbaar stellen — afhankelijk van de aanvrager en de context.

API-interfaces en interoperabiliteit

Een centraal doel van de normen is interoperabiliteit: overheidsinstanties, recyclingbedrijven, consumenten en toeleveranciers moeten hetzelfde DPP via gestandaardiseerde interfaces kunnen opvragen, ongeacht welk platform het paspoort host. De normen definiëren hiervoor REST-gebaseerde API-profielen. Fabrikanten en aanbieders van DPP-platforms moeten ervoor zorgen dat hun systemen deze interfaces correct implementeren.

Voor ontwikkelaars betekent dit concreet: de API moet bepaalde eindpunten en antwoordformaten ondersteunen. Een vereenvoudigd voorbeeld van het opvragen van een conform DPP zou er als volgt uit kunnen zien:

GET /dpp/v1/passport/{digitalLinkId}
Accept: application/json
Authorization: Bearer <token>

Het antwoord moet gestructureerde metadata over het product leveren, inclusief verwijzingen naar documenten, certificaten en — bij batterijen — dynamische toestandsgegevens.

Batterijverordening als voorloper: statische en dynamische gegevens

De Batterijverordening (EU) 2023/1542, die in augustus 2023 in werking trad, is de eerste concrete toepassing van het DPP. Zij maakt impliciet onderscheid tussen twee gegevenscategorieën:

Statische gegevens liggen bij het op de markt brengen vast: chemische samenstelling, fabrikant, nominale capaciteit en CO₂-voetafdruk van de productie. Deze waarden veranderen niet en kunnen eenmalig worden opgeslagen.

Dynamische gegevens moeten daarentegen gedurende de volledige levenscyclus bijwerkbaar blijven. Daartoe behoren met name de State of Health (SoH) en de State of Charge (SoC) — beide kengetallen veranderen bij iedere laad- en ontlaadcyclus. De verordening schrijft uitdrukkelijk voor dat deze datapunten moeten worden bijgewerkt. Dat stelt fabrikanten en exploitanten voor een systeemarchitectuurvraagstuk: het DPP mag geen statische pdf zijn, maar moet worden gekoppeld aan actuele gegevensbronnen.

De nieuwe CEN/CENELEC-normen pakken precies deze vereiste aan door API-profielen te definiëren die zowel lezende als schrijvende toegang — met passende autorisatie — mogelijk maken.

Nieuwe hulpmiddelen: testomgeving en open-sourcevalidatie

Parallel aan de publicatie van de normen is er in de praktijk het nodige gebeurd.

BatteryPass-Ready-testomgeving

Op 24 juni 2026 startte het consortium BatteryPass-Ready een openbare testomgeving voor het Digitale Batterijpaspoort. Fabrikanten en softwareleveranciers kunnen daar hun implementaties aan de hand van echte testgegevens controleren voordat de wettelijke termijnen ingaan. De omgeving wordt mede beheerd door Fraunhofer IPK en is zonder registratie toegankelijk.

Digital Passport Assessment Workbench (DP-AWB)

In juli 2026 publiceerden onderzoekers de Digital Passport Assessment Workbench (DP-AWB) als open-sourcetool. De tool berekent deterministische beoordelingsresultaten rechtstreeks uit SHACL-modelspecificaties en maakt het mogelijk om DPP-gegevensstructuren formeel te valideren. Dit is relevant voor iedereen die moet waarborgen dat datasets niet alleen inhoudelijk correct, maar ook structureel conform de normen zijn.

SHACL (Shapes Constraint Language) is een W3C-standaard voor de validatie van RDF-grafen. In de context van het DPP betekent dit: wie productgegevens als Linked Data modelleert, kan met de DP-AWB automatisch controleren of alle verplichte velden aanwezig en correct getypeerd zijn — zonder handmatige checklists.

De open vraag: het EU-brede DPP-register

Normen en hulpmiddelen lossen één probleem niet op: hoe vindt men een DPP als men alleen een fysiek product voor zich heeft? De Europese Commissie werkt aan een centraal register waarin alle DPPs geregistreerd en vindbaar moeten worden gemaakt. Maar de duivel zit in de details.

Orgalim — de Europese brancheorganisatie voor technologiebedrijven — heeft hierover duidelijke eisen geformuleerd: het register moet geautomatiseerde registratieprocessen met hoge volumes ondersteunen. Wie bedenkt dat alleen al in de EU jaarlijks miljarden producten op de markt worden gebracht, begrijpt het probleem. Een register dat handmatige invoer vereist of bij piekbelasting uitvalt, is onbruikbaar voor industriële toepassingen.

Orgalim eist bovendien dat het register tegen bedrijfsstoringen wordt beveiligd — hoge beschikbaarheid is geen optie, maar een voorwaarde. Want als een douanebeambte of recyclingbedrijf een DPP niet kan opvragen omdat het register offline is, valt de volledige complianceketen stil.

De Commissie heeft tot nu toe geen bindend tijdschema voor de livegang van het register gepubliceerd. Dat is een van de grootste openstaande kwesties in het DPP-ecosysteem.

Wat bedrijven nu moeten doen

De publicatie van de normen EN 18216–18223 is een keerpunt: de technische eisen zijn nu gedefinieerd, ook al ontbreekt het register nog. Bedrijven die onder de Batterijverordening vallen of zich voorbereiden op toekomstige gedelegeerde rechtshandelingen van de ESPR, zouden drie stappen prioriteit moeten geven:

Normen aanschaffen en lezen. EN 18216–18223 zijn verkrijgbaar via de nationale normalisatie-instellingen (DIN in Duitsland). Het lezen van de API-specificaties is verplicht voor iedereen die eigen DPP-systemen ontwikkelt of aanschaft.
Gegevensarchitectuur controleren. Kunnen uw systemen dynamische datapunten (SoH, SoC, reparatiehistorie) via een API beschikbaar stellen? Zo niet, dan is dit het juiste moment voor een architectuurbeslissing — niet zes maanden voor de wettelijke deadline.
Testomgevingen gebruiken. De BatteryPass-Ready-omgeving en de DP-AWB zijn gratis beschikbaar. Wie zijn implementatie vroegtijdig test, voorkomt dure aanpassingen onder tijdsdruk.

De normen zijn gepubliceerd. De klok tikt.