CEN i CENELEC publikują pierwsze normy UE dotyczące Cyfrowego Paszportu Produktu

Początek zharmonizowanej technologii DPP

27 maja 2026 r. CEN i CENELEC opublikowały pierwsze zharmonizowane normy europejskie dotyczące Cyfrowego Paszportu Produktu (DPP): serię norm EN 18216:2026–EN 18223:2026. To nie jest rutynowe wydarzenie. Do tej pory istniały wprawdzie ramy polityczne — przede wszystkim rozporządzenie w sprawie ekoprojektu ESPR oraz rozporządzenie bateryjne (UE) 2023/1542 — ale brakowało wiążącej specyfikacji technicznej określającej, jak konkretnie ma być zbudowany, adresowany i udostępniany DPP. Nowe normy wypełniają tę lukę.

25 czerwca 2026 r. CEN i CENELEC zorganizowały publiczny webinar, aby wyjaśnić normy i odpowiedzieć na pytania przemysłu. Odzew był duży — pokazuje to presję, pod jaką znajdują się producenci, importerzy i dostawcy oprogramowania.

Co regulują normy EN 18216–18223

Jednoznaczne identyfikatory i nośniki danych

Rdzeń serii norm obejmuje trzy obszary: jednoznaczne identyfikatory produktów, nośniki danych (czyli kody QR, RFID, DataMatrix i podobne rozwiązania) oraz interfejsy API do maszynowego dostępu do danych. Normy są przy tym celowo niezależne od rodzaju produktu. Nie dotyczą wyłącznie baterii, lecz ustanawiają podstawę techniczną dla wszystkich przyszłych obowiązków związanych z DPP w ramach ESPR — od tekstyliów i elektroniki po materiały budowlane.

W szczególności seria norm określa, jak należy jednoznacznie identyfikować produkt przez cały jego cykl życia. Wykorzystuje przy tym uznane standardy: GS1 Digital Link jest przewidziany jako preferowany format łączenia fizycznego produktu z cyfrowym zbiorem danych. Oznacza to, że umieszczony na produkcie kod QR nie musi być statycznym adresem URL, lecz ustrukturyzowanym, czytelnym maszynowo adresem, za pośrednictwem którego usługi resolvera mogą udostępniać różne punkty danych — zależnie od odbiorcy zapytania i kontekstu.

Interfejsy API i interoperacyjność

Jednym z głównych celów norm jest interoperacyjność: organy administracji, zakłady recyklingu, konsumenci i dostawcy powinni mieć możliwość pobierania tego samego DPP za pośrednictwem standaryzowanych interfejsów, niezależnie od tego, na jakiej platformie jest on hostowany. W tym celu normy definiują profile interfejsów API oparte na REST. Producenci i dostawcy platform DPP muszą zadbać o prawidłową implementację tych interfejsów.

Dla programistów oznacza to konkretnie, że API musi obsługiwać określone punkty końcowe i formaty odpowiedzi. Uproszczony przykład zgodnego pobierania DPP mógłby wyglądać tak:

GET /dpp/v1/passport/{digitalLinkId}
Accept: application/json
Authorization: Bearer <token>

Odpowiedź musi zawierać ustrukturyzowane metadane produktu, w tym odwołania do dokumentów i certyfikatów oraz — w przypadku baterii — dynamiczne dane dotyczące ich stanu.

Rozporządzenie bateryjne jako pionier: dane statyczne i dynamiczne

Rozporządzenie bateryjne (UE) 2023/1542, które weszło w życie w sierpniu 2023 r., jest pierwszym konkretnym zastosowaniem DPP. Pośrednio rozróżnia ono dwie kategorie danych:

Dane statyczne są ustalone w momencie wprowadzenia do obrotu: skład chemiczny, producent, pojemność znamionowa, ślad węglowy produkcji. Wartości te nie zmieniają się i mogą zostać zapisane jednorazowo.

Dane dynamiczne natomiast muszą pozostać aktualizowalne przez cały cykl życia. Obejmują w szczególności State of Health (SoH) i State of Charge (SoC) — obie wartości zmieniają się z każdym cyklem ładowania i rozładowywania. Rozporządzenie wyraźnie wymaga aktualizowania tych punktów danych. Stanowi to wyzwanie w zakresie architektury systemów dla producentów i operatorów: DPP nie może być statycznym plikiem PDF, lecz musi być połączony z aktualizowanymi źródłami danych.

Nowe normy CEN/CENELEC odnoszą się dokładnie do tego wymogu, definiując profile API umożliwiające zarówno dostęp do odczytu, jak i zapisu — przy odpowiedniej autoryzacji.

Nowe narzędzia: środowisko testowe i walidacja open source

Równolegle z publikacją norm wiele zmieniło się w praktyce.

Środowisko testowe BatteryPass-Ready

24 czerwca 2026 r. konsorcjum BatteryPass-Ready uruchomiło publiczne środowisko testowe dla Cyfrowego Paszportu Baterii. Producenci i dostawcy oprogramowania mogą sprawdzać tam swoje implementacje na rzeczywistych danych testowych, zanim zaczną obowiązywać terminy ustawowe. Środowisko jest współprowadzone przez Fraunhofer IPK i dostępne bez konieczności rejestracji.

Digital Passport Assessment Workbench (DP-AWB)

W lipcu 2026 r. naukowcy opublikowali Digital Passport Assessment Workbench (DP-AWB) jako narzędzie open source. Narzędzie oblicza deterministyczne wyniki oceny bezpośrednio na podstawie specyfikacji modeli SHACL i umożliwia formalną walidację struktur danych DPP. Jest to istotne dla wszystkich, którzy muszą zagwarantować, że ich zbiory danych są nie tylko poprawne merytorycznie, lecz także zgodne z normami pod względem struktury.

SHACL (Shapes Constraint Language) to standard W3C służący do walidacji grafów RDF. W kontekście DPP oznacza to, że osoby modelujące dane produktów jako Linked Data mogą za pomocą DP-AWB automatycznie sprawdzać, czy wszystkie pola obowiązkowe są obecne i prawidłowo typowane — bez ręcznych list kontrolnych.

Otwarte pytanie: ogólnoeuropejski rejestr DPP

Normy i narzędzia nie rozwiązują jednego problemu: jak znaleźć DPP, mając przed sobą wyłącznie fizyczny produkt? Komisja Europejska pracuje nad centralnym rejestrem, w którym wszystkie DPPs mają być rejestrowane i udostępniane do wyszukiwania. Szczegóły są jednak kluczowe.

Orgalim — europejskie stowarzyszenie przemysłu technologicznego — sformułowało w tej sprawie jasne wymagania: rejestr musi obsługiwać wysokowolumenowe, zautomatyzowane procesy rejestracji. Wystarczy pamiętać, że każdego roku w samej UE wprowadza się do obrotu miliardy produktów, aby zrozumieć problem. Rejestr wymagający ręcznego wprowadzania danych lub niedostępny w okresach szczytowego obciążenia nie nadaje się do zastosowań przemysłowych.

Orgalim domaga się ponadto zabezpieczenia rejestru przed awariami operacyjnymi — wysoka dostępność nie jest opcją, lecz warunkiem. Jeśli bowiem celnik lub przedsiębiorstwo recyklingowe nie może pobrać DPP, ponieważ rejestr jest niedostępny, załamuje się cały łańcuch zgodności.

Komisja nie opublikowała dotąd wiążącego harmonogramu uruchomienia rejestru. To jedna z największych niewiadomych w ekosystemie DPP.

Co firmy powinny zrobić teraz

Publikacja norm EN 18216–18223 jest punktem zwrotnym: wymagania techniczne są już określone, choć rejestru nadal brakuje. Firmy objęte rozporządzeniem bateryjnym lub przygotowujące się do przyszłych delegowanych aktów prawnych dotyczących ESPR powinny nadać priorytet trzem krokom:

Zdobyć i przeczytać normy. EN 18216–18223 są dostępne za pośrednictwem krajowych jednostek normalizacyjnych (w Niemczech DIN). Lektura specyfikacji API jest obowiązkowa dla wszystkich, którzy opracowują lub nabywają własne systemy DPP.
Zweryfikować architekturę danych. Czy Państwa systemy mogą udostępniać dynamiczne punkty danych (SoH, SoC, historię napraw) za pośrednictwem API? Jeśli nie, teraz jest właściwy moment na decyzję architektoniczną — a nie sześć miesięcy przed ustawowym terminem.
Korzystać ze środowisk testowych. Środowisko BatteryPass-Ready i DP-AWB są dostępne bezpłatnie. Wczesne testowanie implementacji pozwala uniknąć kosztownych poprawek pod presją czasu.

Normy zostały opublikowane. Czas płynie.