Digitaal batterijpaspoort 2027: wat de industrie nu moet weten

Vanaf februari 2027 geldt het digitale batterijpaspoort voor EV- en industriële batterijen. Een overzicht van verplichtingen, openstaande kwesties en actuele marktontwikkelingen.

door QR3 Redaktion

Digitaal batterijpaspoort 2027: wat de industrie nu moet weten

De aftelklok loopt: vanaf 18 februari 2027 moeten industriële batterijen, tractiebatterijen voor elektrische voertuigen en stationaire opslagsystemen vanaf 2 kWh zijn voorzien van een digitaal batterijpaspoort (DBP). De rechtsgrondslag wordt gevormd door de Batterijverordening (EU) 2023/1542, aangevuld door de overkoepelende ESPR-verordening (EU) 2024/1781. Wie denkt nog voldoende tijd te hebben, onderschat de technische en organisatorische inspanning — dat blijkt duidelijk uit de stand van de sector in de zomer van 2026.

Wat het digitale batterijpaspoort daadwerkelijk voorschrijft

Verplichte gegevens: meer dan een datasheet

Het DBP is geen eenvoudige pdf-datasheet. De verordening vereist gestructureerde, machineleesbare gegevens die via een gestandaardiseerde identificator — doorgaans een GS1 Digital Link-conforme QR-code — kunnen worden opgevraagd. Tot de belangrijkste vereisten behoren:

  • Productspecifieke CO₂-voetafdruk (PCF) op batchniveau, berekend volgens ISO-14067-conforme methoden. Belangrijk: het JRC-ontwerp van de Europese Commissie maakt duidelijk dat de PCF-vermelding niet op modelniveau mag worden geaggregeerd — deze moet daadwerkelijk batchspecifiek zijn. Dat betekent: wie vandaag nog inzet op geaggregeerde gemiddelde waarden, moet zijn datapijplijn fundamenteel aanpassen.
  • Toestandsgegevens (State of Health, State of Charge) voor hergebruikte batterijen op de markt voor tweede levens. Deze gegevens moeten dynamisch kunnen worden bijgewerkt, omdat ze in de loop van de levenscyclus van een batterij veranderen.
  • Materiaalsamenstelling en bewijsstukken van de toeleveringsketen, inclusief informatie over kritieke grondstoffen zoals kobalt, lithium en nikkel.
  • Informatie over veilige demontage en recycling.

Technische infrastructuur: registratie en resolver

Tegelijkertijd werkt de Europese Commissie aan een centrale DPP-registry. De brancheorganisatie Orgalim heeft hiervoor aanbevelingen gepubliceerd, waarin onder meer grootschalige, geautomatiseerde registratieprocessen en bedrijfszekerheid worden gevraagd — aanwijzingen dat de huidige ontwerpversie van de registry in de praktijk nog niet voldoet aan de eisen van grote fabrikanten.

Voor de technische implementatie van de gegevenstoegang is een Digital Product Passport-resolver nodig die het scannen van een code doorstuurt naar de meest actuele, geautoriseerde datasets. Statische QR-codes die naar een vaste URL verwijzen, zijn voor deze toepassing structureel ongeschikt — ze maken latere gegevensupdates zonder fysieke heretikettering onmogelijk.

Twee structurele problemen die de sector afremmen

Het Minespider-implementatierapport 2026 analyseert de huidige compliancestatus en benoemt twee problemen die door de hele waardeketen heen spelen:

Probleem 1: gegevensfragmentatie

Batterijgegevens ontstaan op veel plaatsen tegelijk: bij de grondstoffenleverancier, de celproducent, de modulefabrikant, de voertuigfabrikant en uiteindelijk de recycler. Deze gegevens bevinden zich in verschillende systemen, formaten en kwaliteitsniveaus. Een geconsolideerd, verordening-conform beeld van één afzonderlijke batch vereist de integratie van ERP-, MES- en toeleveringsketenplatforms — een taak waaraan veel bedrijven nog niet zijn begonnen.

Probleem 2: dynamische gegevensupdates

Het DBP is geen statisch document dat eenmaal wordt uitgegeven en vervolgens wordt opgeborgen. De toestandgegevens van een batterij veranderen in de loop van de tijd — vooral wanneer de batterij een tweede leven begint in een stationair opslagsysteem. De infrastructuur moet dus niet alleen gegevens opslaan, maar deze ook versiebeheer geven, bijwerken en controleerbaar houden. Dat stelt hoge eisen aan backendsystemen en aan de zeggenschap over gegevens binnen de toeleveringsketen.

Marktontwikkelingen in juni 2026: wie positioneert zich hoe

Certificering ontmoet traceability: Bureau Veritas en Circulor

Bureau Veritas en Circulor hebben een strategisch partnerschap aangekondigd dat expertise op het gebied van testen, inspectie en certificering combineert met een digitaal traceabilityplatform. Conceptueel is dat interessant: certificeringsinstanties zoals Bureau Veritas beschikken over gevestigde auditprocessen en marktvertrouwen, terwijl platforms zoals Circulor de data-infrastructuur leveren. De combinatie pakt direct het geloofwaardigheidsprobleem van veel DPP-oplossingen aan — een paspoort is immers slechts zo betrouwbaar als de processen achter de gegevens.

Manipulatiebestendige etiketten: Securikett Codikett 2.0

Securikett presenteerde met zijn Codikett 2.0-platform een manipulatiebestendige etikettenoplossing die rechtstreeks is gekoppeld aan het DPP-gegevensbeheer. Daarmee wordt een vaak onderschat probleem aangepakt: de fysieke verbinding tussen het echte product en zijn digitale tweeling. Een QR-code die eenvoudig kan worden losgetrokken en op een ander product kan worden geplakt, ondermijnt de integriteit van het volledige paspoortsysteem.

Normen en testomgevingen: het standaardiseringskader wordt concreter

Op 24 juni 2026 startte het BatteryPass-Ready-project zijn openbare testomgeving. Bedrijven kunnen daar hun DPP-oplossingen laten valideren aan de hand van de EU-vereisten — neutraal, op basis van normen en onafhankelijk van aanbieders. Dat is een belangrijke stap, want tot nu toe ontbrak een onafhankelijk toetsingskader dat interoperabiliteit tussen verschillende oplossingen waarborgt.

Tegelijkertijd organiseerden CEN en CENELEC op 25 juni 2026 een openbaar webinar over de nieuw gepubliceerde Europese normen EN 18216 tot en met EN 18223, ontwikkeld door het Joint Technical Committee 24. Deze productagnostische normen moeten interoperabiliteit en gegevensconsistentie in alle sectoren waarborgen — niet alleen voor batterijen.

Een DIN/DKE-enquête in het kader van het 14e Duitse standaardiseringspanel laat echter zien dat bedrijven grote behoefte hebben aan richting: het vertalen van complexe wettelijke vereisten naar concrete technische specificaties blijft voor veel marktpartijen een onopgeloste opgave.

Internationale dimensie: GS1 China en ISO/IEC JTC 5

De standaardiseringswerkzaamheden beperken zich al lang niet meer tot Europa. GS1 China is benoemd tot Chinees spiegelcomité voor het nieuw opgerichte ISO/IEC JTC 5 (Digital Product Passport). China heeft tegelijkertijd zijn eerste nationale DPP-werkgroep voor standaardisering (SAC/SWG 41) opgericht. Dat geeft aan: het digitale productpaspoort ontwikkelt zich van een EU-reguleringsinstrument tot een mondiale handelsnorm — met alle gevolgen voor exporteurs die niet alleen aan EU-wetgeving, maar in de toekomst ook aan Chinese vereisten moeten voldoen.

Wat fabrikanten en toeleveranciers nu concreet moeten doen

De resterende tijd tot februari 2027 is krapper dan zij lijkt wanneer de implementatiestappen realistisch worden gepland:

  1. Gegevenshiaten identificeren: Welke verplichte gegevensvelden — met name de batchspecifieke PCF — kunnen vandaag nog niet worden ingevuld? Waar ontbreken leveranciersgegevens?
  2. Systeemintegratie controleren: Kan het bestaande ERP- of MES-systeem de vereiste gegevens in machineleesbare vorm uitvoeren? Is bulkimport van batch- en productgegevens in de DPP-infrastructuur mogelijk?
  3. Resolver-infrastructuur opbouwen: Statische codes volstaan niet. Er moet een GS1 Digital Link-conforme resolver worden geïmplementeerd die dynamische gegevensupdates mogelijk maakt en op bedrijfszekerheid is getest.
  4. Testomgeving gebruiken: De BatteryPass-Ready-testomgeving biedt de mogelijkheid om oplossingen vóór de livegang aan de hand van de officiële vereisten te valideren — onafhankelijk van aanbieders.
  5. Normen volgen: De normenreeks EN 18216 tot en met EN 18223 is productagnostisch en levert de technische basis voor interoperabele DPP-systemen. Wie nu inzet op propriëtaire eilandoplossingen, loopt het risico later migratiekosten te maken.

Het digitale batterijpaspoort is geen bureaucratisch project dat vlak voor de deadline met een snelle oplossing kan worden afgehandeld. Het vereist structurele veranderingen in gegevensbeheer, integratie van de toeleveringsketen en fysieke etikettering. Bedrijven die dat nu inzien en in actie komen, zullen in 2027 niet alleen compliant zijn — ze zullen ook een informatievoorsprong hebben op concurrenten die het onderwerp nog onderschatten.

Bronnen